නුඹ ගිහින්...

පෙරනිමිති නැති රෑක

සිත ගාව තනිවෙච්ච

මං තාම එතනමයි

නුඹ ලගින් නැවතිච්ච

සේරුන් උව හඩන

විරම දෙන හඩට

මං තාම සංවේදී

නුඹ අහක බැළුවාට

අවැසිනම් කියාපං

මං එන්නම් ආය...

අහස්මාලිග වලත් තිබුණා

ආදරේ සැලසුම්

නොදුටු හදවත පසිදලූවා

ලෝකයට ගැරහුම්

ගවු ගණන් දුර

මග ගෙවා ආ

අනන්තෙක සිතුවම්

හදේ කොතනක

තනි කරන්නද

වේදනා කදුලැල්

ගෙතූ ප්‍රේමයෙ

සේද කොයිවෙද

ගොළුවෙලා හදවත්

කෙසේ මකන්නද

අළු යටත් ඇති

ආදරේ සටහන්

| Lakshitha Prasad Weerasena

හීනයක්

එපා එළිවෙන්න,
හීන....හීන...
තනිකමක් නැති
අන්ධකාරෙට  හුරුවෙලා..
එළිය දරනු බැරිවේවි
අදුර නැති තැන....

ඒක,සංසාරික හීනයක්

තරු කැට වලට මූවා වෙලා
හද දකිනා...
වළාකුළු වසා දමා
නොපෙනුනත් සද
හොයා යන්නට
විශ්වයම....

ඒක ඕපපාතික
හීනයක්...

මරණය එළබෙන තුරා
සුසුම් හෙලනා
නොදක්නා
අනන්ත ක්ෂීරපතයේ...

ජීවිතේ....
අපරාජිත හීනයක්

මනුස්සකම...

සිතක් තිබුණොත් අද කොතන හරි
මනුස්සකම නම් බොහෝ දුර ඇති
අනන්තය අග බලා ඉන්නට
මතක විතරක් ඉතිරි වී ඇති

පිටට පෙනුමයි
ඇතුල හරි හිස්
හිතේ තෙතනම් කොහෝමත් නැති
සිහිය තිබුණත් විකල් වී ඇති
කළුද දන්නැති
සුදුද දන්නැති
හෙටක් නැති මේ ජීවිතේ

සිනාවක සේයා නැතී
කදුල විතරක් ඉතිරිවී
හීන ගොන්නක් පුරෝගෙන
සසර තවමත් දුර වැඩී...

අපි කොයිතරන්නම් අරමුණු බලාපොරොත්තු පස්සෙ දුවනවද.ඒත් අපිට අමතක වෙනව අපි මේ දුවන්නෙ අස්ථිර සමාජයක,රටක කියල.අපිට ඒක මතක් උනත් ඒක මතක තියෙන්නෙම බෝම පොඩි වෙලාවයි.කොහෙන්ම හරි ලැබෙන ආගන්තුක ආතල් එකකට අපි සැනසීමක් ගන්න බලනව.ඒ වෙලාවට ඒකෙ ආතල් එක උපරිමෙන්ම ගන්නත් අපේ අය අමතක කරන්නෑ.හැබැයි පස්සෙ ඒක නැතිවෙල ගියාම ඒකටම බැන බැන වෙන ආතල් එකක් හොයන්න ට්‍රයි කරනව.කෝමත් අන්තිමට අපිට උනේ ආගන්තුක කෙටිකාලීන ආතල් අරගන්න ගිහින්ම ආතල් කුඩුවෙච්ච එක විතරයි.ඒත් අපි අතරීද...නෑ නේ...ඒක නිසා මේ පාරත් ඒ ආතල් එක ගන්න ඉන්න මොනම හරි ඔටුවෙක්ට චන්දෙ දීල ඒ ත්‍රිල් එක ගන්ම සෙට් වෙන්නම වෙනව.මොකද අපිට බෑ ලාංකික කියන නම කැත කරගන්න...

අවකාශයේ
හුස්ම මාත්‍රාවකින්
උණුහුම මුදාහැරලා
අනියතයි ජීවිතේ
නිශ්චිත නොවනා
ආත්මෙක සිරවෙලා
අමාවකේ අවසන් හෝරාවේ
තරු වලට මුවාවෙලා
සෙවණැල්ල වසන් කරන්
හිරු උදෑසන පහන් වෙලා
ඇවිද යමු
අනන්තය නොපෙනෙනා මාවතේ
මේ සසර දිගු නිසා

හොද නරක කියන දේ ජීවිතේට කොච්චර පොදු කාරනයක්ද කියල දැනෙන්න අන්නෙ අපිට හොද දේට වඩා නරක අහන්න ලැබෙද්දි.ඒත් පෙලක් වෙලාවට ජීවිතේදි හොද නරක කියන එක තෝර ගන්න එක අමාරු වැඩක්.අපි සමහර වෙලාවලදි හොද දේට වඩා ආස කරන්නෙම නරක දේට.මිනිහෙක්ගෙ මූණට ඔයා නරකයි කියන දේ කියනව අඩුයි.ඒත් ගොඩක් වෙලාවට මිනිස්සු ඒක මූණට නොකිය වෙන කෙනෙක් එක්ක කියන්න බලනව අරය මෙන්න මේම කෙනෙක් කියල.ඒත් මූණට කියනව ඔයා හොද කෙනෙක් කියල.එතෙන්දි හොද නරක කියන එක මනින්නෙ මොන සාධකයක් මතද කියන එක තේරුම් ගන්න කාටත් අමාරුයි.අන්තිමට අපිට අපි කල හොදකින් ලැබෙන දේකුත් නෑ.ඒත් අපි කල එක නරක දේකදි ඒකට සදාකාලික වටිනකම් දෙන්න මිනිස්සු සූදානම්.ඒක මිනිස් ගතියක්.මිනිස්සු මාර කැමතියි තමන්ගෙ ජීවිතේ තියන කුණු අයින් කරනවට වඩා අනුන්හෙ ජීවිත වල කුණු අවුස්සන්න.විශේෂයෙන් ලංකාවෙ මිනිස්සු බහුතරයක් ඒකට උපාධි අරන් ඉන්නෙ.ඒ වගේ තැනකදි ලංකාවෙ මනුස්සකම ගෑණියෙක්ද මිනිහෙක්ද කියල බලන්නැතුව මඩ ගහල ඒ මනුස්සයගෙ චරිතෙ නැත්තටම නැති කරල දාන්න සූදානම්.
අවුරුදු ගානක් ආශ්‍රේ කලත් පොඩි මොහොතකදි අපි කල හැම දෙයක්ම අමතක කරල දාල අහක බලාගන්න මිනිස්සුන්ට එක පොඩි හේතුවක් ඇති.සමහර විට වැරැද්ද කරල තියෙන්නෙ තමුන්ගෙ පැත්තෙන් නොවෙන්න පුලුවන්.ඒත් මිනිස්සුන්ගෙ සිතුවිලි වලට ඒ කාරණා අදාල වෙන්නෑ.ඉතින් සමහර වෙලාවට උදවුවක් කරලත් අහගන්න වෙන්නෙ නරක.

නරක දේට වඩා හොද දේ පැවැත්මක් තියනව කියන එක බහුතර මතයක්.ඒ වගේම තමන් හොද දෙයක් කලොත් ඒක තමන්ට ලැබෙනව කියන දේත් ගොඩක් වෙලාවට අහන්න ලැබෙන දෙයක්.අපිට පුළුවන්නම් මනුස්සකම් කියන දේ මනින්න සාධකයක් හොයාගන්න.දැනගන්න තිබ්බ හොද නරක සාධක ඇතුලෙ තම තමන් ඉන්නෙ කොතනද කියන එක...