අම්බලමක් ...

තාවකාලික නවාතැනක්

සදාතනික උනේ කවද්ද

ඇවිත් නැවතියන්

අවැසි කාලයක්

තාමත් දෙන්න

සැනසීම

මගෙ හිතේ

තියනව ...

නුඹ ගිහින්...

පෙරනිමිති නැති රෑක

සිත ගාව තනිවෙච්ච

මං තාම එතනමයි

නුඹ ලගින් නැවතිච්ච

සේරුන් උව හඩන

විරම දෙන හඩට

මං තාම සංවේදී

නුඹ අහක බැළුවාට

අවැසිනම් කියාපං

මං එන්නම් ආය...

අහස්මාලිග වලත් තිබුණා

ආදරේ සැලසුම්

නොදුටු හදවත පසිදලූවා

ලෝකයට ගැරහුම්

ගවු ගණන් දුර

මග ගෙවා ආ

අනන්තෙක සිතුවම්

හදේ කොතනක

තනි කරන්නද

වේදනා කදුලැල්

ගෙතූ ප්‍රේමයෙ

සේද කොයිවෙද

ගොළුවෙලා හදවත්

කෙසේ මකන්නද

අළු යටත් ඇති

ආදරේ සටහන්

| Lakshitha Prasad Weerasena

හීනයක්

එපා එළිවෙන්න,
හීන....හීන...
තනිකමක් නැති
අන්ධකාරෙට  හුරුවෙලා..
එළිය දරනු බැරිවේවි
අදුර නැති තැන....

ඒක,සංසාරික හීනයක්

තරු කැට වලට මූවා වෙලා
හද දකිනා...
වළාකුළු වසා දමා
නොපෙනුනත් සද
හොයා යන්නට
විශ්වයම....

ඒක ඕපපාතික
හීනයක්...

මරණය එළබෙන තුරා
සුසුම් හෙලනා
නොදක්නා
අනන්ත ක්ෂීරපතයේ...

ජීවිතේ....
අපරාජිත හීනයක්

මනුස්සකම...

සිතක් තිබුණොත් අද කොතන හරි
මනුස්සකම නම් බොහෝ දුර ඇති
අනන්තය අග බලා ඉන්නට
මතක විතරක් ඉතිරි වී ඇති

පිටට පෙනුමයි
ඇතුල හරි හිස්
හිතේ තෙතනම් කොහෝමත් නැති
සිහිය තිබුණත් විකල් වී ඇති
කළුද දන්නැති
සුදුද දන්නැති
හෙටක් නැති මේ ජීවිතේ

සිනාවක සේයා නැතී
කදුල විතරක් ඉතිරිවී
හීන ගොන්නක් පුරෝගෙන
සසර තවමත් දුර වැඩී...

අපි කොයිතරන්නම් අරමුණු බලාපොරොත්තු පස්සෙ දුවනවද.ඒත් අපිට අමතක වෙනව අපි මේ දුවන්නෙ අස්ථිර සමාජයක,රටක කියල.අපිට ඒක මතක් උනත් ඒක මතක තියෙන්නෙම බෝම පොඩි වෙලාවයි.කොහෙන්ම හරි ලැබෙන ආගන්තුක ආතල් එකකට අපි සැනසීමක් ගන්න බලනව.ඒ වෙලාවට ඒකෙ ආතල් එක උපරිමෙන්ම ගන්නත් අපේ අය අමතක කරන්නෑ.හැබැයි පස්සෙ ඒක නැතිවෙල ගියාම ඒකටම බැන බැන වෙන ආතල් එකක් හොයන්න ට්‍රයි කරනව.කෝමත් අන්තිමට අපිට උනේ ආගන්තුක කෙටිකාලීන ආතල් අරගන්න ගිහින්ම ආතල් කුඩුවෙච්ච එක විතරයි.ඒත් අපි අතරීද...නෑ නේ...ඒක නිසා මේ පාරත් ඒ ආතල් එක ගන්න ඉන්න මොනම හරි ඔටුවෙක්ට චන්දෙ දීල ඒ ත්‍රිල් එක ගන්ම සෙට් වෙන්නම වෙනව.මොකද අපිට බෑ ලාංකික කියන නම කැත කරගන්න...

අවකාශයේ
හුස්ම මාත්‍රාවකින්
උණුහුම මුදාහැරලා
අනියතයි ජීවිතේ
නිශ්චිත නොවනා
ආත්මෙක සිරවෙලා
අමාවකේ අවසන් හෝරාවේ
තරු වලට මුවාවෙලා
සෙවණැල්ල වසන් කරන්
හිරු උදෑසන පහන් වෙලා
ඇවිද යමු
අනන්තය නොපෙනෙනා මාවතේ
මේ සසර දිගු නිසා